با چشم اشکبار و درحالی که دارم تنها کنسرتی که گذاشتند محمد نوری بخونه رو گوش میکنم، این مطلب رو می نویسم.

متاسفم، نه تنها به خاطر پرکشیدن او، که اون هم برام غیر قابل باور و سخته.

متاسفم به خاطر ظلمهایی که به هنرمندان نسل او روا داشته شد.

صدایی و سبکی که همانند نداشته و فکر نمیکنم به این زودیها هم داشته باشد.

بعضی ها به او "پاواروتی ایران" لقب دادند که به نظرم این لقب برای شخصیت و روح بلند این بزرگ مرد آواز کلاسیک ایران خیلی کوچیکه.

در مورد سبک و شیوه محمد نوری بزرگان و اساتید باید صحبتها و نقدها بنویسند ولی اگه خدا بخواد در آینده در حد خودم مطالبی به عرض شما می رسانم.

چند والپیپر از استاد محمد نوری

روحش شاد و یادش گرامی