عنوان خبر: علیرضا افتخاری چهره ماندگار موسیقی ایران شد.
نمیدونم شما با شنیدن این خبر چه عکس العملی داشتید ولی من خیلی تعجب نکردم!
به علاقه مندان موسیقی آقای افتخاری هم کاملا احترام میگذارم ولی به نظر من از صدا و سیمائی که با این شان نازل به موسیقی میپردازه و فقط از موسیقی به عنوان بکراند تصاویر یا وقت پرکنی و یا نهایتا تیراژ سریال نگاه میکنه اصلا این انتخاب بعید نیست.
به قول یکی از دوستان شاید و شاید آقای افتخاری رو بتوان به عنوان یکی از ۵۰-۶۰ موسیقی دان مطرح کشور نام برد ولی اگر صدا و سیما بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی جناحی می خواست انتخاب کنه همین حالا استادان همین فرد هم در قید حیات هستن که هم از نگاه فنی و هم جایگاه مردمی جایگاهی به مراتب بالاتر از آقای افتخاری دارند و علاوه بر ایران صاحب جایگاه جهانی هستند.
البته در کنار این٫ چهره دیگر موسیقی که صاحب این عنوان شد مجید انتظامی بود که کاملا با علیرضا افتخاری تفاوت دارد. موسیقی فیلمهای انتظامی همیشه ماندگار است."از کرخه تا راین"٬ "بایسیکل ران" و "روز واقعه" از برجسته ترین آثار ایشان است و از تفاوتهای دیگر خلاقیت و آکادمیک بودن او٫ وی را کاملا از افتخاری تمیز میدهد.
البته این را هم باید گفت که آقای انتظامی در سال های اخیر موسیقی شاخصی در زمینه تخصصی خود یعنی موسیقی فیلم ندارد و تنها چند اثر سفارشی در زمینه سمفونی کار کرده است. که اخرینش فکر میکنم سمفونی "ایثار" بود که با حضور رئیس جمهور برگزار شد!
نمی دونم اگر در کنار این دو اسم اسمهائی مثل"محمد رضا شجریان" "شهرام ناظری" "محمد رضا لطفی" "حسین علیزاده" "کیهان کلهر" "همایون خرم" یا "شهداد روحانی" رو قرار بدیم کدام یک بیشتر سنگینی میکنه؟!
حتی این مقایسه رو نسبت به برندگان قبلی این جایزه انجام بدید٬ بزرگانی مثل"مجید کیانی، حسن کسایی، فریدون ناصری، حسن ریاحی، جلیل شهناز، فرهاد فخرالدینی، علی تجویدی، فرامرز پایور، محمد نوری و مصطفی کمال پورتراب".
به هر حال با در نظر گرفتن تفاوتهای این دو به نظر من این انتخاب ها جنبه فنی و یا مقبولیتی نداشته و بیشتر سیاسی و باندی بوده.
